Το ισχίο είναι από τις πιο συχνές αρθρώσεις ανάπτυξης οστεοαρθρίτιδας με μία συχνότητα περίπου 100 ασθενών ανά 100.000 το χρόνο. Η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου είναι η πιο συχνή αιτία χρόνιου πόνου της άρθρωσης, η εντόπιση της μπορεί να είναι αμφοτερόπλευρη και χαρακτηρίζεται σε:
- Πρωτοπαθή ή Ιδιοπαθή
Ονομάζεται έτσι γιατί δεν υπάρχει σαφή αιτία εμφάνισης της νόσου. Παράγοντες που έχουν ενοχοποιηθεί για την ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας του ισχίου είναι η προχωρημένη ηλικία, η παχυσαρκία, το γυναικείο φύλο και γενετικοί παράγοντες.
- Δευτεροπαθή
Σε αυτή την κατηγορία υπάγονται αίτια τα οποία προδιαθέτουν στην εμφάνιση οστεοαρθρίτιδας στο ισχίο όπως:
– Δυσπλασία του ισχίου
– Κατάγματα της κεφαλής του μηριαίου και της κοτύλης
– Εξάρθρημα ισχίου
– Ιστορικό οστεοχονδρίτιδας και επιφυσιολίσθησης της κεφαλής του μηριαίου
– Οστεονέκρωση της κεφαλής του μηριαίου
Η έγκαιρη διάγνωση και η άμεση σταθεροποίηση των καταγμάτων λεκάνης αποτελούν ζωτικής σημασίας παράγοντες για την επιβίωση του ασθενή και την ελαχιστοποίηση των μετατραυματικών επιπλοκών.
Κλινική εικόνα
Ο ασθενής με οστεοαρθρίτιδα ισχίου παρουσιάζει (όλα ή κάποια από αυτά):
-
Πόνο κυρίως στη βουβωνική χώρα ο οποίος μπορεί να αντανακλά στο γλουτό και στο μηρό. Αρχικά εμφανίζεται κατά τις κινήσεις της άρθρωσης και τη βάδιση αλλά σε προχωρημένα στάδια μπορεί να είναι και πόνος ηρεμίας
-
Δυσκαμψία και περιορισμός των κινήσεων της άρθρωσης
-
Χωλότητα βάδισης ( Ο ασθενής «κουτσαίνει»)
-
Ανισοσκελία με βράχυνση του μέλους
Ακτινολογικός έλεγχος
Η απλή προσθιοπίσθια ακτινογραφία είναι συνήθως αρκετή για να θέσει τη διάγνωση. Περαιτέρω απεικονιστική διερεύνηση με μαγνητική τομογραφία απαιτείται μόνο στα πρώιμα στάδια της νόσου για την τεκμηρίωση της διάγνωσης και αναδεικνύει αλλοιώσεις του μυελού και παρουσία φλεγμονής στην άρθρωση.


