Τα κατάγματα και οι τραυματισμοί του ανθρώπινου σκελετού αποτελούν ένα ξεχωριστό ειδικό κεφάλαιο της Ορθοπαιδικής Χειρουργικής. Στο πέρασμα των ετών έχει εξελιχθεί ο τρόπος αντιμετώπισης των καταγμάτων με νέες τεχνικές οι οποίες αποβλέπουν στην πώρωση τους σε συντομότερο χρονικό διάστημα με όσο το δυνατό μικρότερη παρέμβαση. Η διαδερμική (percutaneous) ή περιορισμένης επεμβατικότητας (minimally invasive) οστεοσύνθεση των καταγμάτων έχει το πλεονέκτημα της διατήρησης της αιμάτωσης και της κάλυψης της πάσχουσας περιοχής με υγιείς ιστούς, που αποτελούν βασικές προϋποθέσεις να «κολλήσει» το σπασμένο οστούν. Ο απώτερος στόχος είναι η πλήρης ή όσο το δυνατό καλύτερη αποκατάσταση της ανατομίας των οστών και των αρθρώσεων χωρίς όμως να διαταραχθεί ο «φάκελος» των μαλακών μορίων που τα περιβάλλει. Με αυτό τον τρόπο μπορούν σήμερα να πραγματοποιηθούν αρκετές επεμβάσεις εσωτερικής οστεοσύνθεσης καταγμάτων όπως είναι τα κατάγματα ισχίου και κεντρικού μηριαίου, λεκάνης, κατάγματα διάφυσης μηρού και κνήμης καθώς και επιλεγμένα ενδαρθρικά κατάγματα.

Τα κατάγματα και κακώσεις του μυοσκελετικού μελετώνται συνεχώς από την Ορθοπαιδική κοινότητα ενώ η αντιμετώπιση του πολυτραυματία ασθενή έχει εξελιχθεί αρκετά σε επιστημονικό επίπεδο. Η ολιστική αντιμετώπιση του πολυτραυματία και η συνεργασία πολλαπλών ειδικοτήτων αποτελούν συνήθης πρακτική στις μέρες μας ενώ η χειρουργική παρέμβαση ακολουθεί το βασικό κανόνα της όσο το δυνατό ατραυματικής παρέμβασης με αποκλειστικό γνώμονα την ασφάλεια του πάσχοντος μέλους και του ασθενούς. Κάθε κάταγμα έχει τη δικιά του προσωπικότητα και αντιμετωπίζεται εξειδικευμένα ανάλογα με τον ανατομική περιοχή που ανήκει, τη συντριπτικότητα του και τις συνοδές κακώσεις που συχνά κάνουν τη θεραπεία πιο πολύπλοκη και δύσκολη.